• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası

             
MEZUNİYETİMİZİN 56.NCİ YILI KUTLU OLSUN.
                                                                                                                                                 
   


Mehmet KARTAY
mehmet.kartay1946@hotmail.com
GÖNLÜMDEN GEÇENLER
27/09/2013

--Bu çocuk konyada inmeyecekmiydi

Sesine birden bire uyandığımda tren istasyonda durmuştu. Oniki yaşındaki bir çocuğun ana kucağından baba ocağından ayrılmış olmasının verdiği ve içine sinen hüzünle kendimden geçmiş ve uyuya kalmıştım.

--Evet konyada inecektim

dedim ve hemen babamın yaptığı tahta bavulumu kaparak trenden indiğimde her taraf kapkaranlık ve gece saat 23.00 civarıydı.Ne yapacağımı ve nereye gideceğimi şaşırmıştım.İstasyon kalabalıktı.İnsanlar hızlı hızlı bir tarafa gidiyorlardı.Elinde beni gibi tahta bir bavulla çocuğunun elini tutmuş bir baba ve benim yaşımdaki oğlunun yanına yaklaştım.Belliki onlarda askeri okula kayıt için gelmişlerdir diye düşündüm.

--Amca sizde askeri okula kayıt için mi geldiniz

--Evet

--Nereye gidiyorsunuz

--Otele

--Bende sizinle gelebilirmiyim

--Gel bakalım,sen yanlızmı geldin,askeri okulamı geldin

--Evet yanlızım,askeri okula geldim 

dedim.

Üç tekerlekli bir motora bindik ve alaattin tepesi yakınlarındaki bir otele gittik. İsminin yaşar olduğunu öğrendiğim çocukla ayni yatakta yattık.

Nasıl uyuduğumu bilmediğim fakat ağlayarak uykuya daldığım yataktan uyanıp kalktığımda yaşar ve babasıda uyanmıştı. Birşeyler yediğimizi hatırlamıyorum.Okulun nizamiyesine geldiğimizde kalabalık oluşmuştu.Bazı çocuklar babası annesi yada bir büyüğü ile okula kayıt için gelmişlerdi. Ailemin ekonomik durumu iyi olmadığından ben yanlız gelmiştim.Tabi benim gibi tek başına gelen daha bir çok talebe vardı.Herkes kara tahtalara asılı listelerde ismini bulmaya çalışıyor ve bulanlar sıraya giriyordu. Kısa boyumla zorda olsa ismimi budum ve sıraya girdim. Askerlik gereği malum olan traş ve hamam faslından sonra verilen elbiseleri zar zor kendime uydurmaya çalıştım.Sınıflar belli olduktan sonra yanlışlıkla geldiğim birinci sınıftan alınarak yaşımın küçük olması nedeniyle ihzari (hazırlık) sınıfına gönderildim.Böylece bir yıl daha fazla okumak mecburiyetinde olduğumu anlayınca ağladım ve üzüldüm. İlk zamanlar çocukça eğlence gibi görünen okulun disiplini gittikçeağırlığını hissettirmeye başlayınca,sanki bu okul hiç bitmeyecekmiş gibi gelmeye başladı.

Okuldaki talebelerin çoğu benim gibi fakir aile çocukları olduğu gibi kırsal kesimden gelenlerde çoğunluktaydı.Giydiğimiz elbiselerin paçaları yerlerde sürünüyor çok zor toparlayabiliyorduk.Dersler başlayınca aile özleminden azda olsa uzak kalabiliyordum.Fakat borozancı kadir ağanın yat borusu içimde hep hüzün bırakmıştır.Barakadan yapılı yatakhanedeki sessizlik beni memleketime anneme babama ve kardeşlerime götürüyor nevresimli battaniyenin altında gizliden gizliye ağlıyordum.Tabi ağlayan sadece ben değildim.15.09.1958

 

Mehmet Kartay



2726 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

     09/01/2014 00:39

Sayın kardeşim Mehmet KARATAY'ın başından geçenler, bütün öğrencilerin benzerleri çeçmiştir. Okuyunca ben de o günleri yaşadım. O zamanlar ülkemiz başkaydı. Saygı ve selamlarımla.

     30/09/2013 01:33

Değerli devrem çok güzel bir anı , kalemine ve dimağına sağlık elli beş yıllık bir anını dün gibi hatırlamanı takdirle karşılıyorum. saygılarımla.yenilerini bekleriz.
Fedai YAVAŞ

Yazarın diğer yazıları

GÖNLÜMDEN GEÇENLER - 18/06/2015
50 YIL SONRA GEÇMİŞİ YAŞAMAK İŞTE BÖYLE BİR ŞEY.
GÖNLÜMDEN GEÇENLER - 26/09/2013
ÜŞÜYORUM 25.09.2013
GÖNLÜMDEN GEÇENLER - 20/12/2012
İSTERİM
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam5
Toplam Ziyaret3589299
YÜCEL MARKONİ
Takvim
Hava Durumu